Leren van paarden: een boekfragment
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 331

Druk

Hjordis was extreem gevoelig voor druk. Legde ik te veel druk op haar, dan ging ze er vandoor, of het nou tijdens het rijden of aan de hand was. Vooral longeren was een lastige opgave, omdat ik destijds nog niet in de gaten had wat ik precies verkeerd deed. (Zo’n beetje alles.) Dus longeerde ik liever niet, om Hjordis niet op de vlucht te jagen.

Op een zonnige lentezondag was ik bij mijn paard in de uitloop, helemaal alleen. De omgeving was rustgevend, met zingende vogeltjes en lome paarden. Echt idyllisch. Omdat ik geen energie had om te rijden, besloot ik om enkel wat te ‘tutten’. Hjordis stond los en ik begon haar staart uit te pluizen, wat ik nooit met een borstel deed, maar met mijn vingers, om de haren te sparen.

Na een halve minuut liep Hjordis weg en bleef een paar meter verderop staan. Ik liep naar haar toe en begon opnieuw. Weer liep ze na een tijdje een paar meter weg. Na de derde keer ging ik haar niet achterna, maar dacht na. Waarom liep ze weg? Het gepruts aan haar staart vond ze niet onprettig, wist ik. Wat was het dan?

In plaats van nog een poging te doen, bleef ik staan genieten van de zon en de vogeltjes. Minutenlang stonden we zo, ik een paar meter achter Hjordis, beiden in stilte en rust. Ineens zag ik het licht. Mijn adem stokte ervan en ik staarde in de verte zonder iets te zien. Druk! Ik legde mezelf en mijn paard druk op, omdat ik me verplicht voelde iets te doen als ik bij haar was! Ik kon niet zomaar ‘zijn’, zoals zij, gewoon een beetje niksen en van de zon genieten. Ze vond die druk vervelend en ontweek hem.

Op het moment dat ik zuchtte om dat inzicht, draaide Hjordis zich om en kwam naar me toe. Ik heb haar bedankt voor de les.

Het bovenstaande is een hoofdstuk uit mijn boek 'Paarden in pen en inkt', waarin ik vertel over de paarden die gedurende ruim dertig jaar mijn leven hebben gedeeld en wat ik van ze heb geleerd. In totaal 70 pentekeningen illustreren de leerzame, grappige en bij wijlen roerende verhalen. Wil je meer lezen? Het boek is bij mij te bestellen voor 8,95 euro (excl. verzendkosten) of te koop bij Boekhandel Bert v.d. Heijden in Uden.

 

 

Gun jij jezelf creatieve ruimte?
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 359

Als kind was ik altijd creatief bezig. Tekenen, kleuren, knippen en plakken, boetseren en schilderen, timmeren, schrijven en breien. Ik probeerde alles uit. Natuurlijk lukte niet alles even goed, maar soms was ik heel tevreden met het resultaat. In de loop der tijd heb ik diverse truien gebreid, lederen chaps (beenbeschermers voor ruiters) gemaakt en een aantal boeken gebonden. Kon ik geen jaaragenda vinden die me beviel, dan maakte ik die zelf. Mijn huidige keukentafel heb ik op maat gebouwd voor de keuken.

Hoewel ik ook als volwassene altijd creatief bezig ben gebleven, kwam ik er laatst achter dat ik onderweg iets was kwijtgeraakt. Vroeger tekende en schreef ik om te tekenen en te schrijven. Het hoefde niet echt iets te worden, het was een ontdekkingsreis naar de mogelijkheden, een creëren zonder doel. Er ontstond spontaan iets vanuit het gevoel van het moment.

Die spontaniteit herontdekte ik tijdens een aantal tekenavonden met een vriendin. We tekenden om het tekenen, niet om iets te creëren. Het hoefde niets te worden. Langzaam drong het tot me door hoe bevrijdend dat was, zonder vooropgezet plan aan een blanco vel papier gaan zitten en maar gewoon iets te gaan zitten tekenen. Maakt niet uit, wat. Net als vroeger.

Te lang is mijn creativiteit alleen maar gebonden geweest aan een doel. Een portret van een paard, dat goed moet lijken. Een logo naar smaak van de klant. Mijn perfectionisme nam de overhand en blokkeerde de spontaniteit. En ik had het niet in de gaten.

Tijdens het herontdekken merkte ik dat er niet alleen spontaan verrassend mooie dingen ontstonden, maar ook dat de creatieve energie meer ging stromen. Veel meer dan ik op basis van de tekensessies zou verwachten, op veel meer gebieden dan alleen tekenen. Verbazend wat een positief effect dat heeft!

Dus nu gun ik mezelf creatieve ruimte, ruimte om te creëren zonder doel, zonder plan, om buiten de lijntjes te kleuren. Minimaal elke dag een beetje. En ik laat me verrassen door wat er ontstaat.

Omformuleeruitdaging: doe je mee?
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 555

Wie ook maar een beetje actief is op social media, ziet dagelijks berichten voorbij komen over wat er mis is in de wereld. Dierenmishandeling, milieuproblemen, mensenrechtenschendingen zijn aan de orde van de dag. Het is goed dat mensen bewust gemaakt worden van dergelijke misstanden en daarover kunnen nadenken en hun gedrag aanpassen, maar ik word er erg verdrietig van. Ik krijg ook steeds vaker de neiging om er gewoon maar overheen te scrollen. En dat is natuurlijk niet de bedoeling van die berichten.

Daarom wil ik een uitdaging voorstellen.

De uitdaging: iedereen die dit leest - en delen is gewenst - schrijft een berichtje over iets dat zij of hij doet dat een positieve uitwerking heeft op mensen/dieren/milieu/natuur. Dus in plaats van onder een bericht over de ellendige omstandigheden van vleesvarkens te reageren met ‘dit is waarom ik geen vlees eet en dat zou iedereen moeten doen!’, schrijf je een stukje over je vegetarische/veganistische leefstijl en wat dat voor positieve uitwerkingen heeft op dierenwelzijn en je gezondheid.

Nog een voorbeeld: ‘Ik ga graag op vakantie naar Italië en kies dan voor de trein omdat ik daarmee het milieu minder belast dan met vliegen. Bovendien kom ik onderweg interessante mensen tegen en krijg meer mee van de cultuur van de landen waar ik doorheenreis.’ (In plaats van te mekkeren over de vele vliegtuigen die onbelast hun kerosine in de atmosfeer verstoken.)

En nog maar één, omdat ik op dreef begin te komen: ‘Ik heb mijn paard in een paddock paradise gehuisvest, waardoor het gezonder en rustiger is geworden dan toen het nog in een box stond.’ (In plaats van een foto te posten van paarden achter tralies die maar een uurtje per dag buiten komen en dan nog alleen onder de ruiter.)

Het kan ook heel kort: ‘Tuin aantrekkelijk gemaakt voor insecten en vogels.’ (In plaats van te piekeren over het insectensterven en het gebruik van gif.)

Spelregels:

1. Het moet een persoonlijke ervaring zijn (klein of groot maakt niet uit).
2. Je mag geen negatieve formuleringen gebruiken (dus niet ‘ik trein omdat vliegen vervuilend is’, maar ‘ik trein omdat dat schoner is dan vliegen’).
3. Plaats er een foto bij waar je blij van wordt.

Op deze manier kijk je vanuit een andere hoek naar dingen die je niet prettig vindt of waar je ronduit een hekel aan hebt. Je mening erover verandert niet, je hebt nog steeds een hekel aan de bio-industrie, maar je krijgt meer het gevoel dat je er iets aan kunt doen, namelijk geen vlees eten. Bovendien inspireer je anderen om jouw goede voorbeeld te volgen. En dat heeft meer effect dan ze vermanend toespreken over hun vleesconsumptie. Zet er als stimulans nog een overheerlijk vegetarisch recept bij.

Naast het andere gezichtspunt stimuleert het zoeken naar positieve woorden de creativiteit. Het valt namelijk niet mee om uit je normale gedachtenpatroon te komen. Probeer het maar eens uit (ook als je niet van plan bent om het op social media te plaatsen). Best lastig, niet?

Tot slot maakt het omformuleren naar positieve bewoordingen je blijer. En je lezers ook.