Gun jij jezelf creatieve ruimte?
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 234

Als kind was ik altijd creatief bezig. Tekenen, kleuren, knippen en plakken, boetseren en schilderen, timmeren, schrijven en breien. Ik probeerde alles uit. Natuurlijk lukte niet alles even goed, maar soms was ik heel tevreden met het resultaat. In de loop der tijd heb ik diverse truien gebreid, lederen chaps (beenbeschermers voor ruiters) gemaakt en een aantal boeken gebonden. Kon ik geen jaaragenda vinden die me beviel, dan maakte ik die zelf. Mijn huidige keukentafel heb ik op maat gebouwd voor de keuken.

Hoewel ik ook als volwassene altijd creatief bezig ben gebleven, kwam ik er laatst achter dat ik onderweg iets was kwijtgeraakt. Vroeger tekende en schreef ik om te tekenen en te schrijven. Het hoefde niet echt iets te worden, het was een ontdekkingsreis naar de mogelijkheden, een creëren zonder doel. Er ontstond spontaan iets vanuit het gevoel van het moment.

Die spontaniteit herontdekte ik tijdens een aantal tekenavonden met een vriendin. We tekenden om het tekenen, niet om iets te creëren. Het hoefde niets te worden. Langzaam drong het tot me door hoe bevrijdend dat was, zonder vooropgezet plan aan een blanco vel papier gaan zitten en maar gewoon iets te gaan zitten tekenen. Maakt niet uit, wat. Net als vroeger.

Te lang is mijn creativiteit alleen maar gebonden geweest aan een doel. Een portret van een paard, dat goed moet lijken. Een logo naar smaak van de klant. Mijn perfectionisme nam de overhand en blokkeerde de spontaniteit. En ik had het niet in de gaten.

Tijdens het herontdekken merkte ik dat er niet alleen spontaan verrassend mooie dingen ontstonden, maar ook dat de creatieve energie meer ging stromen. Veel meer dan ik op basis van de tekensessies zou verwachten, op veel meer gebieden dan alleen tekenen. Verbazend wat een positief effect dat heeft!

Dus nu gun ik mezelf creatieve ruimte, ruimte om te creëren zonder doel, zonder plan, om buiten de lijntjes te kleuren. Minimaal elke dag een beetje. En ik laat me verrassen door wat er ontstaat.

Omformuleeruitdaging: doe je mee?
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 440

Wie ook maar een beetje actief is op social media, ziet dagelijks berichten voorbij komen over wat er mis is in de wereld. Dierenmishandeling, milieuproblemen, mensenrechtenschendingen zijn aan de orde van de dag. Het is goed dat mensen bewust gemaakt worden van dergelijke misstanden en daarover kunnen nadenken en hun gedrag aanpassen, maar ik word er erg verdrietig van. Ik krijg ook steeds vaker de neiging om er gewoon maar overheen te scrollen. En dat is natuurlijk niet de bedoeling van die berichten.

Daarom wil ik een uitdaging voorstellen.

De uitdaging: iedereen die dit leest - en delen is gewenst - schrijft een berichtje over iets dat zij of hij doet dat een positieve uitwerking heeft op mensen/dieren/milieu/natuur. Dus in plaats van onder een bericht over de ellendige omstandigheden van vleesvarkens te reageren met ‘dit is waarom ik geen vlees eet en dat zou iedereen moeten doen!’, schrijf je een stukje over je vegetarische/veganistische leefstijl en wat dat voor positieve uitwerkingen heeft op dierenwelzijn en je gezondheid.

Nog een voorbeeld: ‘Ik ga graag op vakantie naar Italië en kies dan voor de trein omdat ik daarmee het milieu minder belast dan met vliegen. Bovendien kom ik onderweg interessante mensen tegen en krijg meer mee van de cultuur van de landen waar ik doorheenreis.’ (In plaats van te mekkeren over de vele vliegtuigen die onbelast hun kerosine in de atmosfeer verstoken.)

En nog maar één, omdat ik op dreef begin te komen: ‘Ik heb mijn paard in een paddock paradise gehuisvest, waardoor het gezonder en rustiger is geworden dan toen het nog in een box stond.’ (In plaats van een foto te posten van paarden achter tralies die maar een uurtje per dag buiten komen en dan nog alleen onder de ruiter.)

Het kan ook heel kort: ‘Tuin aantrekkelijk gemaakt voor insecten en vogels.’ (In plaats van te piekeren over het insectensterven en het gebruik van gif.)

Spelregels:

1. Het moet een persoonlijke ervaring zijn (klein of groot maakt niet uit).
2. Je mag geen negatieve formuleringen gebruiken (dus niet ‘ik trein omdat vliegen vervuilend is’, maar ‘ik trein omdat dat schoner is dan vliegen’).
3. Plaats er een foto bij waar je blij van wordt.

Op deze manier kijk je vanuit een andere hoek naar dingen die je niet prettig vindt of waar je ronduit een hekel aan hebt. Je mening erover verandert niet, je hebt nog steeds een hekel aan de bio-industrie, maar je krijgt meer het gevoel dat je er iets aan kunt doen, namelijk geen vlees eten. Bovendien inspireer je anderen om jouw goede voorbeeld te volgen. En dat heeft meer effect dan ze vermanend toespreken over hun vleesconsumptie. Zet er als stimulans nog een overheerlijk vegetarisch recept bij.

Naast het andere gezichtspunt stimuleert het zoeken naar positieve woorden de creativiteit. Het valt namelijk niet mee om uit je normale gedachtenpatroon te komen. Probeer het maar eens uit (ook als je niet van plan bent om het op social media te plaatsen). Best lastig, niet?

Tot slot maakt het omformuleren naar positieve bewoordingen je blijer. En je lezers ook.

Foto’s in je folder?
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 300

Camera’s in slimme mobiele telefoons zijn verrekte handig. Dat apparaat heb je immers altijd bij je en als je snel genoeg bent, kun je de gekste en mooiste momenten op de gevoelige plaat vastleggen. Tegenwoordig zijn dat soort camera’s zelfs zo goed, dat je er met een beetje handigheid echt goede foto’s mee kunt maken. Dan ligt de beperking voornamelijk bij het (al dan niet ontbrekende) gevoel voor esthetica van de gebruiker en minder bij het apparaat.

Wil je een zelfgemaakte foto gebruiken in je te drukken folder, dan komt de resolutie om de hoek kijken. Vrijwel iedere scherpe foto geeft op een beeldscherm een goed resultaat en op de kleine display van je telefoon is het al helemaal geen probleem. Maar bij drukwerk ligt de lat een stuk hoger.

Stel, je camera heeft een resolutie van 8 megapixel. Een foto wordt dan bijvoorbeeld 3264 x 2448 pixels groot. Elke pixel is een puntje met een kleur en omdat je oog die kleine puntjes niet afzonderlijk kan onderscheiden, vormen ze samen een - hopelijk - scherp beeld van hetgeen je wilde vereeuwigen. Goed, misschien wist je dat al, maar nu komt het.

Om een kwalitatief goed drukresultaat te krijgen, waarbij je foto mooi scherp blijft, mogen er niet minder dan 300 pixels per inch (ppi) worden gebruikt. Dat betekent dat je foto van 8 megapixel maximaal op 27,6 x 20,7 cm kan worden gedrukt, dus ietsje kleiner dan A4. Kleiner afdrukken is natuurlijk geen probleem.

Laat je een poster afdrukken, dan kun je volstaan met de helft en kan je foto op het dubbele formaat worden gebruikt. Een poster bekijk je immers van een grotere afstand dan een folder, boek of wenskaart. Het valt dan helemaal niet op dat de puntjes wat groter zijn.

Aan die resolutie van 300 ppi voor een te drukken foto valt niet te tornen. Oké, als het 290 ppi zijn, zal het misschien niet zo opvallen, maar de kwaliteit loopt al snel terug naarmate de ppi minder worden. 

Je foto digitaal opwaarderen helpt niet. Je krijgt misschien wel een hogere ppi, maar de afbeelding wordt niet gedetailleerder of scherper. Je ziet wel eens in politieseries op tv dat een onscherpe foto van een vermeende dader digitaal opgewaardeerd wordt, waardoor men ineens die persoon kan herkennen of lezen wat er op zijn shirt staat. Je reinste fictie. Als je een pixel opblaast tot de grootte van 3 x 3 pixels, hoe kan een computer dan weten welke van die pixels een andere kleur moet krijgen om meer detail in het beeld te brengen? Dat weet hij niet, dus maakt hij gebruik van rekenmodellen om het aannemelijk te maken. Dat komt niet noodzakelijkerwijs met de werkelijkheid overeen.

Wil je kwalitatief goede foto’s maken voor je folder, dan is een goede camera bijna onontbeerlijk, omdat die foto’s maakt met een hogere resolutie. Of huur een fotograaf in die zo’n apparaat heeft. Je kunt dan makkelijk foto’s op groot formaat laten afdrukken en uitsnedes maken. Vormgever blij, drukker blij en uiteindelijk jij blij met je fraaie folder.

PS: Let bij het aanleveren van foto’s op dat je e-mailprogramma ze niet automatisch verkleint. En lever ze nooit aan in een Word-document. (Ja, er zijn mensen die dat doen. Aargh!)