Vak-devaluatie
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 419

 

Het internet wemelt van de selfmade experts. Door de veelvoud aan programma’s, youtube-filmpjes en voorbeelden kan iedereen zich een vaardigheid eigen maken, of daar in ieder geval een poging toe doen. Vertaling nodig? Gooi de tekst in een vertaalprogramma, schaaf al te rare constructies een beetje bij en voila, je hebt een vertaling. Logo-ontwerp? Typ je wensen in een logo-generator, morrel wat aan de kleuren en hopla, kant en klaar logo. Productfoto? Maak je gewoon met je smartphone, filtertje eroverheen en klaar. Een kind kan de was doen.

Handig hoor, al die digitale toepassingen. Het kost je alleen een beetje tijd en je bespaart een dure vakpersoon. En als het je ontbreekt aan zin/tijd/handigheid, zijn er zat goedkope ‘experts’ die het voor je willen doen. Wat natuurlijk tot gevolg heeft, dat het vak als het ware devalueert. Waarom zou je tenslotte een logo voor honderden euro’s laten ontwerpen, als je dat met online programma’s gewoon zelf kunt maken? Vooral als je net met je onderneming gestart bent en al genoeg moet investeren.

Iedere vakpersoon kan je vertellen waarom je niet automatisch voor de goedkoopste optie moet kiezen. Het sleutelwoord is kwaliteit. Die opgeleide grafisch ontwerper doet marktonderzoek, de gecertificeerde vertaler zorgt voor een soepel te lezen tekst zonder spelfouten, de ervaren fotograaf weet alles over ideale belichting en fotobewerking.

Ben ik tegen selfmade experts? Nee hoor. Het is prachtig als je jezelf in een vakgebied kunt ontwikkelen en er ook nog andere mensen mee van dienst kunt zijn. Maar voor een professionele uitstraling loont het de moeite om kritisch te zijn. Want ook al is het voor de leek niet direct zichtbaar, potentiële klanten haken wel degelijk af als er in de uitstraling van een bedrijf ‘iets niet klopt’. Een evenwichtig logo dat bij jou past, foutloze teksten en aansprekende foto’s tellen allemaal mee.

Breed
by Margot den Ouden
in Latest
Hits: 482

Een paar weken geleden las ik de term voor het eerst: multipotentialites. Het koste diverse pogingen om het woord zonder hakkelen uit te spreken. Het rolt niet echt van de tong, maar als je de slag eenmaal te pakken hebt, smaakt het best lekker.

Wat zijn multipotentialites? Mensen met een brede interesse, die zich niet willen of kunnen specialiseren. Mensen die niet alleen psycholoog willen zijn, maar ook boomchirurg en taalkundige. Of ziekenverzorger, paardentrainer en osteopaat. Of grafisch ontwerper, schrijver en tekenaar. Het zijn mensen die zich niet op een enkel talent richten, maar al hun talenten ontwikkelen. Dat is in deze tijd van specialisatie nogal ongebruikelijk. Er wordt immers vooral van je verwacht dat je een vak kiest en je daar dan aan houdt. Van richting veranderen kan wel, maar liefst niet te vaak, want dat schept verwarring.

Worden zulke multitalenten dan wel ooit echt goed in hun vak(ken)? Jazeker! Hun brede interesse heeft grote voordelen. Ze zijn leergierig, denken creatief en vernieuwend en hebben een groot probleemoplossend vermogen. Tijdens de Renaissance was het gebruikelijk om op veel verschillende gebieden actief te zijn. Leonardo da Vinci is daar een goed voorbeeld van. Hij was niet alleen uitvinder, kunstenaar en filosoof, maar ook beeldhouwer en scheikundige.

Er is dus nog hoop voor de multitalenten onder ons die niet voor een enkele richting kunnen kiezen. Profiteer van die brede interesse en maak er je kracht van!